Bezienswaardigheden

Heirbrugmolen

brugDe Heirbrugmolen dateert in zijn huidige stenen vorm uit 1837. Het is het enige nog resterende exemplaar van de 47 molens die ooit op het grondgebied van Lokeren, Eksaarde en Daknam stonden. Het is een stenen bovenkruier. Bij een bovenkruier wordt heel de kap naar de wind gedraaid. De molen werd grondig gerestaureerd en is sinds 2002 weer maalvaardig. De Heirbrugmolen is te bezoeken de 2de en 4de zondag van elke maand, van 14 tot 17uur. 

Stedelijk museum 

museumHet Stadsmuseum Lokeren vertelt de geschiedenis van de stad met objecten, film- en fotobeelden en verhalen.
De focus ligt op het werk- en het vrijetijdsleven in de 19e en de 20ste eeuw. Veel aandacht gaat naar de haarsnijderij-industrie. Lokeren was voor deze vuile en vervuilende industrie in de 20ste eeuw het wereldcentrum. 

Het museum is te bezoeken van woensdag tot zaterdag van 14 tot 17uur en op zondag van 10 tot 12 uur en 14 tot 17uur. De toegang is gratis.

Molsbroek (Europees natuurreservaat)

Dit domein van 80ha is het grootste beschermde natuurgebied van de Durmestreek. Het Molsbroek is bij de natuurliefhebbers vooral gekend als een paradijs voor in het wild levende vogels en moerasplanten.
Doorheen en omheen het reservaat slingert zich een geasfalteerde wandeldijk van 4,5km lengte. Deze is steeds vrij toegankelijk en biedt de wandelaar een prachtig uitzicht op de rijk geschakeerde natuur. 
Het bezoekerscentrum (gratis toegang) is open elke zondag van 14 tot 17u. Van 1 juli tot 15 september van woensdag tot en met zondag van 14u tot 18u. Iedere eerste zondag van de maand vindt een gratis geleide wandeling plaats om 14u30.

Sint-Laurentiuskerk

De Sint-Laurentiuskerk, bijna 70 meter lang, pronkt vooral met haar toren, ook wel ‘de peperbus’ genoemd. De kerk dateert in haar huidige vorm van 1719-1725 en heeft een uitzonderlijk luchtig interieur. Ook het meubilair is in menig opzicht bezienswaardig. Vooral de fraaie rococopreekstoel met als hoofdmotief ‘Jezus te midden der leraars in de Tempel’ van de Mechelse beeldhouwer Theodoor Verhagen, in 1736 voltooid, en de ‘Grote Biechtstoel’ (ca. 1700) in de noorderkruisbeuk zijn een bezoekje waard.

Toren en beiaardtentoonstelling

De vieringtoren op de Sint-Laurentiuskerk werd in 1719 door een brand verwoest. Men bouwde een nieuwe toren aan de westgevel van de kerk.
Met zijn 66,2 meter hoogte is ‘de Peperbus’ meteen het hoogste uitkijkpunt over Lokeren.
In 1956 werd in deze toren een beiaard met 49 klokken geïnstalleerd. De zwaarste, de Boudewijnklok, weegt zomaar eventjes 3660 kg !
In het gouden-jubileumjaar 2006 werd als eerste in België een “Keyboard 200”-klavier geïnstalleerd. Wekelijks op woensdag geeft virtuoos-stadsbeiaardier, Tom Van Peer, een concert. In de toren werd een permanente tentoonstelling ingericht rond de geschiedenis van de toren en de beiaard.

Oud en nieuw stadhuis

Het Lokerse stadhuis vormt het pareltje van de Markt. Het werd in 1761 gebouwd in Vlaamse rococostijl naar een ontwerp van de gerenommeerde Gentse architect David 't Kindt. De dubbele middentravee van de bepleisterde en beschilderde voorgevel wordt voorafgegaan door een dubbele, breed uitlopende bordestrap. De deurtjes onderaan leiden naar de vroegere gevangenis. De gekoppelde voordeuren zijn gevat in rijk geprofileerde, spiegelbogige, arduinen omlijstingen, waarin vooral de versierde sluitstenen en de smeedijzeren waaiers opvallen. Erboven bevindt zich een arduinen balkon op drie rocaille-consoles en met een sierlijk smeedijzeren hek. Als bekroning van de middenpartij werd een helmvormig fronton aangebracht, ondersteund door rocaille-motieven, met het wapenschild van Lokeren ertussenin. De raap in het wapenschild wijst op de welstand die de landbouw het Land van Waas bracht en is terug te vinden in verscheidene wapenschilden van omliggende gemeenten. De rooster staat voor het instrument waarme Laurentius, de patroonheilige van de stad, gefolterd werd. In de loop van de 19de eeuw is het stadhuis herhaalde malen uitgebreid. Opvallend is ook de aanbouw op de Groentemarkt: een nieuwbouw in harmonie met het historische gebouw.

‘De drie hazen’ aan de Durme

Bij een nieuwe Markt hoort een nieuw kunstwerk. Het is een vrolijk kunstwerk geworden dichtbij de Durme. ‘De drie hazen’ van kunstenaar Luc De Backer werd gekozen door een jury. De hazen werden gekozen uit meer dan 50 ingediende ontwerpen. Het kunstwerk is gemaakt in inox, in een strakke moderne vormgeving.

Een moderne look, maar wel met een verwijzing naar ons rijke Lokerse verleden. Zo is het kunstwerk nauw verbonden met het nabijgelegen Stadsmuseum. Ze vertellen elk op hun manier een bijzonder stukje van de Lokerse geschiedenis.
Sinds de 18de eeuw en dit tot het midden van de jaren 50 van de vorige eeuw, was Lokeren het wereldcentrum van de konijnen- en hazenharennijverheid. Een voorbereidende industrie waarbij konijnen- en hazenvellen bewerkt worden voor het maken van vilten hoeden over de hele wereld.

En voor wie dacht dat enkel konijnen werden gebruikt voor de haarsnijderij, nee hoor, de hazenvelletjes zorgden voor de mooiste hoedjes. Ze glansden meer.

De kunstenaar vond het belangrijk een object te maken dat voor iedereen in de stad herkenbaar is. Volgens de kunstenaar is humor een vaak verwaarloosd element bij openbare kunst. Humor kan hedendaagse kunst op een fijne, lichtvoetige en niet-intellectuele manier tot de mensen brengen. Vandaar een speels kunstwerk, dat door vele mensen kan gesmaakt worden.